مک صفحو » Sindh » سيد علي بخش شاه ’ناز لطيفيءَ جو غزل

سيد علي بخش شاه ’ناز لطيفيءَ جو غزل

جي هڪ تنهنجو واعدو وفا ٿي پوي ها،
ته ڪجهه درد دل جي دوا ٿي پوي ها…
جي هڪ تنهنجو واعدو وفا ٿي پوي ها
ته ڪجهه دردِ دل جي دوا ٿي پوي ها
رهين ڪين ڪڏهين ڪا هڪ رات مون وٽ،
جي ترسي پوين ها ته ڇا ٿي پوي ها.
بِلو ٿي پوي ها غمِ دل جو جيڪر
بِمائل ڪرم دلربا ٿي پوي ها.
پِرين ڪِئن پري ٿي وڃي ها نظر کان.
جي منظور منهنجي دُعا ٿي پوي ها.
کڻين هان نه خنجر تون گردن تان قاتل.
ڀلي ڌڙ سِسِيءَ کان جدا ٿي پوي ها.
رکي سِرُ درِ يار تي پوءِ کڻان ڪيئن.
نمازِ محبت قضا ٿي پوي ها.
پُڇي ڀي نه ها ڪو دنيا ۾ خوشيءَ کي.
زمانو جي درد آشنا ٿي پوي ها.
جي سمجهين ها دل گهر خدا جو اي واعظ.
ته دلبر کي سِجدو روا ٿي پوي ها.
جي گهوريان ها سر هُن جي ناز و ادا تان.
ته الفت جو ڪجهه حق ادا ٿي پوي ها.
پڇان ها پرين کان مون ڪهڙي خطا ڪئي،
مگر هيءَ به هڪڙي خطا ٿي پوي ها.
کُلن ها خوشيءَ جا خزانا اسان لاءِ،
جي چشمِ ڪرم تنهنجي واه ٿي پوي ها.
سخا ڇا چوان شاههِ خُوبان جي يارو،
ٻُڌي ها جي حاتم گدا ٿي پوي ها.
چڱو ٿيو نقابن ۾ آئين صنم تون.
هتي ورنه قيامت بپا ٿي پوي ها.
لبن ساڻُ لب جي ملائين ها دلبر،
تنهنجي ڪهڙي اربع خطا ٿي پوي ها.
ڪاوڙ مَنجهائِي نهاريو ته ها پيا،
اها شوخ اَهنجي ادا ٿي پوي ها.
اجايو لطيفي کي، پيارا ٿا ماريو،
هو ازخود اوهان تان فدا ٿي پوي ها.

جواب ڇڏيو

لاگ ان ٿيڻ لاءِ هيٺ پنهنجي تفصيل ڀريو يا ڪنهن آئڪان تي ڪلڪ ڪريو:

WordPress.com Logo

توهان پنهنجو WordPress.com اڪائونٽ استعمال ڪندي رايو ڏئي رهيا آهيو. لاگ آئوٽ ڪريو /  تبديل ڪريو )

Twitter picture

توهان پنهنجو Twitter اڪائونٽ استعمال ڪندي رايو ڏئي رهيا آهيو. لاگ آئوٽ ڪريو /  تبديل ڪريو )

Facebook photo

توهان پنهنجو Facebook اڪائونٽ استعمال ڪندي رايو ڏئي رهيا آهيو. لاگ آئوٽ ڪريو /  تبديل ڪريو )

%s سان رابطو پيو ڪري