ليوڪريشيا

ارسطوءَ لاءِ چيو ويندو آهي ته هڪ ڀيري هن جي شاگردن ٻَڌي ڪري، هن کي ڏاڍو پياريو، جڏهن هو نشي ۾ هو ته هن کي چيائون
”استاد! اڄ تنهنجي عيش لاءِ يونان جي خوبصورت ترين ڇوڪري ليوڪريشيا وٺي اچون؟
”استاد! هائو ڪئي ته شاگرد ليوڪريشيا کي نقاب پارائي وٺي آيا ۽ جئين هوءَ آئي تيئن بتي وسائي ڇڏيائون. مُنهن انڌيري ۾ هنن ليوڪريشيا کي ڪڏي ڇڏيو. جڏهن صبح ٿيو ۽ ارسطوءَ کي هوش آيو تڏهن کائنس شاگردن پڇيو
”استاد! توکي ليوڪريشيا وڻي؟“
ارسطوءَ ڪنڌ ڌوڻي هائو ڪئي. ان تي سڀني شاگردن ٽهڪ ڏئي چيو: ”استاد! اِها ليوڪريشيا ته نه هئي. اها ته نقاب ۾ يونان جي قبيح ترين عورت هئي، پر توکي اونده ۾ پتو نه پيو.“
ان تي ارسطوءَ جواب ڏنو: ”برخوردارو! هر عورت اونده ۾ ليوڪريشيا لڳندي آهي.“
شيخ اياز – ڪٿي نه ڀڃبو ٿڪ مسافر