ڀٽائي

ڀٽائي سنڌي هندوئن جو سڀ کان وڏو ڀرجهلو هئو. اچو ته ڀٽائي جي پيروي ڪيون.
مرشد ڀٽائيءَ سنڌ جي جملي رھاڪن کي بنا ھندو مسلم فرق جي سنڌي ڪري تصور ڪيو آھي. جن ماڻھن کي ساراھيو اٿس تن مان اڪثر ھندو ھئا. راءِ ڏياچ ھندو راجا ھو ۽ لاکو ڦلاڻي ڪڇ جو ھندو راجا ھو، راڻو سوڍو ھندو ھو، مومل ھندواڻي ھئي، سسئي ھندو نسل جي ھئي. اوڏ، جاڙيجا، ريٻاڙا، جوڳي، بابو، سنياسي، آديسي جن جو ذڪر لطيف سرڪار پنھنجي ڪلام ۾ آندو آھي، سي سڀ ھندو ھئا.
ھن نڪو محمد بن قاسم جي تعريف ڪئي آھي نڪو محمود غزنويءَ کي ساراھيواٿس. اورنگزيب جو مٿس اثر پوي ھا ته ضرور انھن جو نالو به پنھنجي ڪلام ۾ آڻي ھا. پر ڪٿي به اھو ڏسڻ ۾ نه ايندو. جي بلوچن کي ساراھيو اٿس ته اھي پھريان ئي حاڪم ھئا جن شريمتي راڄ بدران ملڪ جي دستورن پٽاندر حڪومت ڪئي. رسالي ۾ نه مُلن ۽ نه مولوين جي ساراھه ڪيل آھي ، بلڪ ھنگلور جي ھلڻ ، گنگا تي گجڻ ۽ سنڱين وڄائڻ وارن سامين ۽ جوڳين کي ياد ڪري رنو اٿس.
اچو ته پنهنجي رهبر ۽ راهرو مرشد ڀٽائي کي سمجهون. (
مير سليم)
نوٽ؛ هي ٽڪرو سوشل ميڊيا تان ورتل آهي.

Shah Abdul Latif’s Poetry in Romanized Sindhi

Waya mor maree
Hanj na rahiyo hekrro
Watan thiyo waree
Koorran Kaainyran jo
Shah Abdul Latif Bhittai
ويا مور مري
هَنجُ نه رهيو هيڪِڙو
وطن ٿيو وري
ڪُوڙن ڪانِيرن جو
شاه عبدالطيف ڀٽائي

From the treasure of Shah Abdul Latif’s poetry

Ever Serve the Sea , Where there is Endless water flows
سَئين وَهَن سِيرَ ۾، ماڻِڪَ، موتِي، لالَ؛
And in its current there flows thousands of Pearls and other precious things
جي ماسو جُڙيئِي مالَ، ته پُوڄارا! پُرِ ٿِئين.
If you got only a Tiny part of it , O,Priest , your will be the wealthiest one

Poetry by: Shah Abdul Latif
Translation by Ibrahim Saleh Mohammad
Courtesy: via Facebook